ŻUBRÓWKA / ZUBROWKA
Informacje z innych źródeł:
1. Żubrówka (wódka).
Turówka wonna (Hierochloë odorata (L.) P. Beauv.) – gatunek pachnącej trawy z rodziny wiechlinowatych. Występuje w północnej, środkowej i wschodniej Europie, w umiarkowanej strefie Azji i Ameryki Północnej. Roślina często potocznie nazywana żubrówką. Swój waniliowo-kokosowy aromat zawdzięcza obecności kumaryny.
Charakterystyka
Pokrój: Bylina, często tworząca łany. Osiąga wysokość do 60 cm.
Liście: Równowąskie, pochwiaste.
Kwiaty: Zebrane w kłoski, tworzące luźną wiechę. Żółtobrunatne, opatrzone plewkami.
Owoce: Drobne ziarniaki.
Biotop: W Polsce występuje na niżu, zasiedla łąki i słoneczne zbocza. Rośnie na obrzeżach Puszczy Białowieskiej i na Pomorzu.
Zagrożenia i ochrona
Roślina objęta w Polsce częściową ochroną gatunkową. Umieszczona na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006) w grupie gatunków narażonych na wyginięcie (kategoria zagrożenia: V).
Zastosowanie
Roślina lecznicza: rzadko stosowana w medycynie. W medycynie ludowej stosowana zewnętrznie w postaci naparów z ziela i wewnętrznie na dolegliwości układu pokarmowego.
Surowiec zielarski: ziele turówki (Herba Hierochloë). Zawiera kumarynę (ok. 0,6%), kwas kumarynowy, ferulowy i melilotowy.
Zbiór i suszenie: przed kwitnieniem.
Wykorzystywana w przemyśle perfumeryjnym, oraz do aromatyzowania napojów (najbardziej znanym przykładem jest wódka zwana Żubrówką).
Przypisy
^ Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
Bibliografia
Aleksander Ożarowski, Antonina Rumińska, Krystyna Suchorska, Zenon Węglarz: Leksykon roślin leczniczych. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1990. 83-09-01261-6.
Źródło: Wikipedia http://pl.wikipedia.org
