Turówka wonna oraz leśna występuje w licznych skupiskach naturalnych na terenie Puszczy Białowieskiej. Miejscem występowania trawy żubrówki są bory (turówka leśna) oraz obszary wilgotnych łąk (turówka wonna). Obie rośliny objęte są częściową ochroną na terenie Polski. Trawa żubrówka wykorzystywana jest w przemyśle kosmetycznym, farmaceutycznym, a przede wszystkim gorzelnictwie (wódka żubrówka).

Obie turówki – to trawy o wysokości od 40 do 60 cm , o rozpierzchłej wiesze, rosnące w luźnych kępkach (turówka leśna) i zwartych płatach (turówka wonna). Różnią się one budową kłosków w kwiatostanie. Kwitną od kwietnia do czerwca, a zimują w postaci podziemnych kłączy, z których rozpoczynają rozwój wczesną wiosną.

Turówka wonna rośnie dziko poza Polską także w Ameryce Północnej, gdzie znana jest pod angielską nazwą „sweet grass” – słodkiej trawy i dawniej była używana przez Indian (m.in. Czejenów), jako kadzidło do oczyszczenia w ceremoniach religijnych.

Trawa Żubrówka, obok nazw botanicznych, występuje również pod nazwami, m.in. : turówka wonna - żubrówka, turówka, trawa wonna, tomkownica żubrówka; turówka leśna – żubrówka, turza trawa, tuzia trawa. W innych krajach zanana jest pod nazwą: Zubrovka, Sweet Grass, Seneca Grass, Holy Grass, Vanilla Grass